Feral play is een vorm van petplay waarbij de deelnemer zich volledig inleeft in een dierlijk, ongetemde staat van zijn, zonder de gestructureerde rollen die bij klassiek petplay horen zoals een baasje of trainer. In tegenstelling tot meer gestileerde vormen van petplay, draait feral play om het loslaten van menselijke conventies, taal en sociale structuren. De deelnemer beweegt op instinct, communiceert via klanken en lichaamstaal, en laat rationeel denken bewust los voor de duur van de scène. Dit kan zowel solo als met een partner beoefend worden. De diersoort is soms specifiek, zoals een wolf of kat, maar even vaak volledig abstract, gewoon 'wild' en ongedefinieerd. Feral play wordt door beoefenaars vaak omschreven als een manier om stress los te laten, het hoofd leeg te maken, of dieper contact te maken met instinctieve lichamelijkheid. Het valt binnen de bredere BDSM- en kinkgemeenschap en kan, maar hoeft niet, seksueel van aard te zijn.
Bespreek van tevoren duidelijk welke grenzen gelden, ook al spreek je tijdens de scène geen woorden. Stel een non-verbaal safeword in, zoals een specifiek gebaar of geluid. Feral play kan emotioneel intens zijn en tot een sterke subspace leiden, dus goede aftercare is essentieel. Let op fysieke veiligheid bij bewegen op handen en knieën op harde vloeren. Als er bijten of krabben aan te pas komt, maak dan van tevoren afspraken over intensiteit en grenzen.
Beoordeeld door Reviewed by the Jar of Kinks editorial team